از ميان اين گروه و در واقع برجسته‌ترين ايشان ، " آيت الله شيخ محمد تقى قمى " است كه زندگى خود را وقف اين‌كار كرد و هر آنچه داشت در راه تحقق اين هدف يعنى رساندن دعوت شكوهمند محمدى به سرتاسر كشورهاى اسلامى و تبليغ اخلاق و الا و رهنمونگر در ميان مسلمانان پيشكش كرد ، تا راه پيامبرشان مصطفاى امين ( عليه الصلاة و السلام ) و اهل بيت راهنمون و هدايتگر و ياران نيك و برگزيده‌اش را - كه اخلاق قرآنى و آرمان‌هاى مكتبى را تجسم بخشيدند و جماعت مسلمانان و وحدت و همدلى و هميارى ايشان را بنابر مصالح زودگذر شخصى ، متفرق و پراكنده نساختند و از " برادرى " و " همدلى " كه پيامبر اكرم ( صلى الله عليه و آله و سلم ) در ميان ايشان به‌وديعه نهاد و بنيادهاى آن‌را استحكام بخشيد عدول نكردند و هرگز به طايفه و خويشان خود - در صورتى كه ستمگرى كرده بودند - گرايش نداشتند و در حالت انحراف ، به يارى ايشان نشتافتند - در پيش گيرند . اين مرد ، ايمان راسخ و مستحكمى به ضرورت پاىبندى به وحدت اسلامى و نفى تعصب‌هاى فرقه‌اى به منظور تحقق اهداف عاليهء اسلام و پيروزى بر دشمنانى دارد كه از هر سو آن‌را نشانه گرفته و مورد يورش قرار داده‌اند و در راه تضعيف و درهم شكستن هميشگى شكوه و عظمت آن ، دست يارى به همديگر داده‌اند . او با رساترين عبارت‌ها و با كار و تلاش خود ثابت كرد كه تحقق وحدت ميان مذاهب اسلامى و فراهم آوردن فضاى " تقريبى " مناسب براى آن ، خواب و خيال نيست ، زيرا اختلاف ميان مذاهب در گسترهء اصول نيست ؛ خداى آنان يكى ، پيامبرشان يكى ، كتابشان يكى ، قبلهء ايشان يكى و حجّ آنان يكى است . . . نماز و روزه و زكات آنها نيز يكى است ، اختلاف‌ها تنها در برخى فروع ثانوى است كه هرگز نمىتواند عامل " زمينه ساز " براى تفرقه و دشمنى باشد و توجيه شرعى براى تعصب و كينه توزىهايى كه قرآن كريم و سنت پيامبراكرم ( صلى الله عليه و آله و سلم ) و آموزه‌هاى اهل بيت طاهرين آن‌حضرت ( عليهم السلام ) و توصيه‌هاى علماى گرانقدر مسلمانان - همگى از آن برحذر داشته‌اند ، فراهم آورد . او ( رحمة الله عليه ) عميقاً بر اين باور بود كه در صورت وجود نخبه‌اى مخلص ، برخوردار از درك و فهم عالم خردمند و نبوغ مجتهد آگاهى كه در راه رضاى خدا از